Translate / Tłumacz

poniedziałek, 7 grudnia 2015

Najlepszy przyjaciel

Witam

    Ten post miał być zupełnie o czym innym, ale życie pisze swój scenariusz.
Moi rodzice mieli psa, Murzynka. To był kundelek, ale dla nas był to najpiękniejszy pies na świecie, zwłaszcza dla mojego synka Maćka. Chyba dlatego, że wychowywali się razem, bawili się, biegali i kochali się nawzajem. Kiedy przyjeżdżaliśmy do dziadków, pierwszy nas witał, skakał na Maćka, o mało go nie przewracając. Niestety Murzynek zaczął chorować, trapiły go reumatyzm, ślepota na jedno oko. Latem ciężko mu było chodzić, bardzo bolały go łapy, no cóż, przyszła nieugięta starość. Wszyscy bardzo przeżywaliśmy jego zły stan.
    W sobotę Murzynek odszedł, może do lepszego świata i gdzieś tam po niebieskich łąkach gania koty.
Ta przyjaźń Maciusia z Murzynkiem trwała 13 lat.
Murzynku, zawsze będziesz w naszych wspomnieniach, a zwłaszcza we wspomnieniach swojego przyjaciela Maćka.







Murzynku, bądź szczęśliwy...

piątek, 4 grudnia 2015

Prezentowo część druga

Witam

     Chciałabym bardzo, bardzo serdecznie podziękować za wszystkie życzenia urodzinowe, po takich życzeniach cały rok, do następnych urodzin na pewno będzie cudowny i pełen radości. Bo wiem, ze mam cudowne dziewczyny koło siebie.
    Znowu będę się dzisiaj chwalić, a dlaczego ? A dlatego, że w tym tygodniu dostałam cudną paczuszkę od cudnej osóbki, a właściwie od cudnych osóbek. Są to prezenciki urodzinowo - mikołajkowe.
Pierwsza część prezentu jest od Dusi  http://syndromkurydomowej.blogspot.com/. Te dziewczyny, które znają Dusię wiedzą, że jak dziewczyna coś przysyła, to nie jest to coś maleńkiego i nikłego, tylko to jest PAKA.
Dostałam piękne bombeczki i dzwoneczki. Uwielbiam te Jej ozdoby, są takie dopracowane w każdym calu.




Dostałam też jesienny listek do powieszenia gdzie się chce, chyba poproszę Dusię o jeszcze jeden, bo zaświtał mi pomysł na te listki.



W paczuszce był też taki piękny wieniec świąteczny, w oryginale wygląda dużo, dużo ładniej, bo zdjęcie to nie jest to.
Już wiem gdzie go powieszę, tylko najpierw muszę okno umyć, bo świata już nie widać hi hi.




    W paczce były też prezenciki od Anulki  http://babciaanulka.blogspot.com/ . Są to przepiękne, w moim kolorze obrączki na serwetki, bardzo pomysłowe i ślicznie wykonane. Będą mi pasować, bo mam talerze, oczywiście, z niebieskimi akcentami. Do tego białe i niebieskie świece, przygaszone światło, cicha muzyka w tle, ukochany przy boku, dzieci u kolegów... Ech, rozmarzyłam się. Wystarczyły takie małe, niewinne serwetniki...




A to są zawieszki, podejrzewam, że wykonane przez obie panie. Myślę, że Anulka haftowała gwiazdeczki, a Dusia wklejała w orzeszki, fajny pomysł na szybką ozdobę. Tu przyozdobiłam storczyk, ale może będą wisiały na jakiejś powyginanej gałązce.




Dziewczyny, jesteście baaaaaaaaardzo kochane, dostałam tyle cudowności, że aż mi się w głowie zakręciło. Mąż podejrzanie mnie obwąchiwał, czy nie poczuje swej paroletniej whisky hi hi. A to wszystko z radości, że znam takie cudowne dziewczyny
. Dziękuję Dusiu, Anulko jesteście fantastyczne.

Dobra, prezenty to fajna sprawa, ale trza się brać za robotę i dalej haftować. Jejku, muszę w końcu coś swojego pokazać, bo zwątpicie, że w ogóle coś robię
Życzę miłego, słonecznego weekendu, pa.

poniedziałek, 30 listopada 2015

Prezentowo

Witam

    W ten przyjemny andrzejkowy czas, chciałabym się pochwalić jaki piękny prezent dostałam od Małgosi  http://kgosia.blogspot.com/ w ramach zabawy wymiankowo urodzinowej.
Małgosia tę zabawę ogłosiła, chyba w styczniu, zapisałam się na nią, wszystkie osoby zapisane wysyłały upominki dla Małgosi, a potem przez cały rok my na swoje urodziny dostawałyśmy prezenciki. A że ja mam urodziny właśnie dzisiaj, czyli na koniec roku, to zupełnie zapomniałam. Kiedy listonosz przyniósł mi paczuszkę, ostro zastanawiałam się czy ja coś zamawiałam i co by to było. Ale gdy otworzyłam, nagle olśniło mnie, zaświeciła się żarówka, jak u Dobromira. I z mego gardła wydarło się głośne - już wiem !!!!
Tak więc mogę powiedzieć, że niespodzianka była podwójna.
Co dostałam, oj różności, różności, najpierw zobaczcie




Piękna kartka, takiej jeszcze nigdy nie dostałam, stoi na półce, aby każdy podziwiał



W środku, cudowne życzenia



Cudna szkatułka i zakładka z moim ukochanym kotem.



Książka, bardzo dobrej pisarki, która niestety już nic nie napisze, no i zakładka, która baaardzo mi się przyda, bo zawsze mam z tym problem



Po otworzeniu szkatułki, ukazały mi się śliczne przydasie, które w trakcie przygotowań świątecznych kartek bardzo się przydadzą



Małgosia zrobiła też tego ślicznego motylka, w moich ulubionych kolorach. Motylek przysiadł już na moim telefonie i świetnie się sprawuje


Dziękuję Małgosiu bardzo, bardzo. Sprawiłaś mi ogromną radość i przyjemność :)
    To nie koniec prezentów, rano dostałam od synka, no, mogę powiedzieć od synków, bo starszy pomagał, otóż dostałam kolejne płyty z moimi hitami. Najpierw podpytują co lubię słuchać, podsłuchują przy czym robię głośniej radio, podpatrują przy jakim piosenkarzu mam mokre oczy, a przy którym się kołyszę i tańczę. I tak powstają "moje" płyty, mam już ich ponad dziesięć. Uwielbiam je słuchać , bo jest tam kwintesencja tego co lubię w muzyce.
    Jeszcze jednym się pochwalę. Otóż w sobotę mój mąż zaprosił mnie na Bal Andrzejkowy. Trochę się obawiałam, ponieważ nie chodzimy zbyt często na imprezy, bo małe dzieci, nie było z kim ich zostawiać, rodzina daleko. A teraz, przyzywamy starszego syna, z młodszym robią sobie męski wieczór, są szczęśliwi i my też.
Zabawa była przednia, orkiestra super, wytańcowałam się za wszystkie czasy. Nogi mnie tak bolały, że jak wchodziliśmy w bloku po schodach, to musiałam zdjąć buty i iść na boso, ale warto było.


Wystrój sali był taki trochę jak ten fotel, ale nie to było najważniejsze, tylko humor i zdrowe nogi


Takie lwy pilnowały aby zabawa była udana, hi hi


Pochwaliłam się, wygadałam, ale dzisiaj musicie mi darować, nie zawsze kończy się te hm hm hm... lat.

Zapraszam wszystkich na pyszne ciacho i słodziutką owocową herbatkę :)

Pozdrawiam słonecznie, pa

wtorek, 24 listopada 2015

Kiermasz w pałacu

Witam

      W niedzielę rano zakomunikowałam wszem i wobec, że jadę do Warszawy na kiermasz. Oczywiście moi chłopcy stwierdzili, że jak by to  był moto bazar, to bardzo chętnie by ze mną pojechali, a tak, to jacyś tacy zmęczeni są. No i dobra, nikt mi nie marudził, nie jęczał, nie narzekał.
Chodziłam wśród tych wszystkich cudowności, oglądałam, podziwiałam. Pojechałam tam też z innego powodu, otóż dowiedziałam się, że ma być sporo blogowych dziewczyn. No i były.
 Poznałam Ewę z http://przytulnydom.blogspot.com/ , która robi cudowne bombki, przepiękne medaliony, a poza tym jest bardzo miłą i przesympatyczną osóbką. Świetnie nam się rozmawiało.





Dostałam od Ewy pozwolenie na pokazanie naszego wspólnego zdjęcia


A taką bombeczkę sprezentowałam sobie u Ewy, już nie mogę się doczekać kiedy powieszę ją na choince.




Poznałam też Sandrę z http://sandrynka.blogspot.com/ , która szyje bardzo ładne torby, a na swoim blogu pokazuje pomysły na urządzenie mieszkania.




Poznałam również Kasię z  http://rustykalnydom.blogspot.com/ , u której kupiłam przepiękną bombkę, ale niestety nie mogę pokazać, bo... powędrowała w prezencie do pewnej Chinki mieszkającej w Stanach. I zamiast zawisnąć na moim drzewku, zawiśnie gdzieś daleko. Ale już sobie postanowiłam, że w przyszłym roku zamówię u Kasi trochę więcej bombek. Ale uwierzcie na słowo, była piękna.




Oczywiście wykupiłabym połowę kiermaszu, ale wiecie jak to jest, za małą torbę wzięłam hi hi. No, coś  jednak kupiłam, oczywiście oprócz bombek. Znalazłam fajną poszewkę na poduszkę, co prawda sama haftuję, ale baaaardzo mi się spodobała.



Oczywiście zdjęcia nie pokażą całej palety barw, w oryginale kolory są zupełnie inne.
Kupiłam też sobie śliczny fartuszek do kuchni, w moim ulubionym kolorze granatowym. Baaardzo twarzowy.


       I to było by na tyle, ja nadal przygotowuję się do mojego kiermaszu, czas leci a ja stoję w miejscu.

Witam w moich skromnych progach Panią K, jest mi bardzo miło, że zawitałaś do mnie.
Trzymajcie się cieplutko w te mroźne dni, pa.

piątek, 20 listopada 2015

Nareszcie hafty

Witam

    Wiem, wiem, ostatnio u mnie było więcej motocykli niż haftów, może powinnam zmienić nazwę bloga, na przykład na "Haftująca chopperzystka", albo " Radosna hafciarka z muchami w zębach", hi hi. Ale sezon motorowy już się skończył, motocykl stoi grzecznie w garażu, skóry odłożone do szafy, a ja chwytam za igiełkę i haftuję, haftuję, haftuję.
    Cały czas przygotowuję się do kiermaszu, który odbędzie się 12-13 grudnia, więc "mało casu krucafuks, mało casu". Po niedzieli rozkładam maszynę i zaczynam szyć, bo na prawdę się nie wyrobię.
I znów zadam tradycyjne pytanie, czy ktoś ma na zbyciu odrobinę czasu, lub umie wydłużyć dzień, bardzo chętnie skorzystam.
     Mam pytanie, co prawda już raz pytałam, ale zaryzykuję jeszcze raz. Potrzebuję wzorów Londynu z czerwoną budką telefoniczną, lub z czymś innym czerwonym. Jeśli ktoś ma, to prosiłabym na mój adres , będę bardzo wdzięczna, a właściwie moja bratanica.
Dobra, pora pokazać co tam ostatnio wymodziłam, nie wiele tego, bo idzie mi jak krew z nosa.








No i właściwie to tyle na dzisiaj, zjadam kolację i idę dalej hafcić. Mam inne wyjście ? A no nie mam !

Życzę miłego i ciepłego przy kaloryferach weekendu, pa